Prezidentlərin Əbu-Dabidəki Görüşü və Sülh Gündəliyi
Birləşmiş Ərəb Əmirliklərinin Əbu-Dabi şəhərində Azərbaycan Respublikası Prezidenti və Ermənistanın Baş naziri arasında baş tutan görüş Azərbaycan-Ermənistan münasibətlərinin normallaşması yolunda mühüm irəliləyiş kimi qiymətləndirilir. Danışıqların konstruktiv mühitdə keçməsi və tərəflər arasında sülhə gedən yolun davam etdirilməsi barədə əldə edilən razılıq müsbət nəticə olaraq qeyd edilir.
Sülh Gündəliyinin Əsas Müzakirə Mövzuları
İslahatçı Qadınlar və İnnovasiyalar İctimai Birliyinin sədri Vüsalə Hüseynli mövzu ilə bağlı açıqlama verib. O bildirib ki, sülh gündəliyi çərçivəsində sərhədlərin delimitasiyası, Zəngəzur dəhlizinin açılması və sülh sazişinin bağlanması kimi məsələlər ətrafında aparılan ciddi və məzmunlu müzakirələr hər iki ölkə rəhbərliyinin bu istiqamətdə uğur əldə etmək əzmini bir daha nümayiş etdirir. Əbu-Dabidə keçirilən danışıqların müxtəlif işçi qrupları formatında və daha yüksək səviyyələrdə davam etdirilməsi üçün ümumi razılığın əldə edilməsi təqdirəlayiq haldır.
Ermənistanın Baş Nazirinin Rolu və Gələcək Perspektivlər
Vüsalə Hüseynlinin sözlərinə görə, əgər Ermənistanın Baş naziri hazırkı şəraiti doğru dəyərləndirməyi bacararsa, tezliklə sülh sazişinin imzalanmasının şahidi olacağıq. Bu, Azərbaycan-Ermənistan münasibətlərində yeni bir səhifənin açılması üçün zəmin yaradacaq. Regional sabitlik və inkişaf naminə atılan bu addımlar beynəlxalq ictimaiyyət tərəfindən də yaxından izlənilir və dəstəklənir.
Sülh sazişi ancaq Ermənistan rəhbərliyinin doğru qərarından asılıdırsa, onda illərdir bu proses niyə uzanır? Azərbaycan öz sözünü dedi, öz torpaqlarını geri aldı. İndi Ermənistanın “doğru qərar” verməsini gözləyirik? Bu, sadəcə vaxt itkisidir! Onlar nə qədər gec qərar versələr, öz xalqları üçün bir o qədər pis olacaq. Azərbaycan artıq öz yolunda irəliləyir, bölgədə yeni reallıqlar yaradır. Ermənistan isə hələ də xülyalarla yaşayır. Sülh istəyirlərsə, otursunlar stol arxasına və konkret addımlar atsınlar. Əks halda, özləri bilər.
Sülh sazişinin yalnız Ermənistanın qərarından asılı olması fikri bir qədər birmənalı görünür. Düşünürəm ki, Azərbaycan da öz tərəfindən müəyyən güzəştlərə getməli, dialoq üçün əlverişli zəmin yaratmalıdır. Qarşılıqlı addımlar atılmadan sülhün əldə olunması çətin görünür.
Əlbəttə, sülh prosesi birtərəfli deyil. Hər iki tərəfin konstruktiv mövqeyi və güzəştə getməyə hazır olması vacibdir. Ancaq Azərbaycanın sülhə doğru atdığı addımlar göz önündədir və Ermənistanın da bu istiqamətdə addımlar atması regionda davamlı sülhün təminatıdır.
Çox gözəl bir nöqtəyə toxundunuz. Həqiqətən də, davamlı sülhə gedən yolun tək tərəfli ola bilməyəcəyi fikri çox dəyərlidir. Qarşılıqlı anlaşma və dialoq üçün əlverişli zəmin yaratmaq, hər iki tərəfdən atılan addımlarla möhkəmlənən bir prosesdir. Ümid edirəm ki, son aylar ərzində müşahidə etdiyimiz dialoq və addımlar bu qarşılıqlı səylərin güclənməsinə xidmət edəcək.
Görünür, Paşinyan hələ də başa düşmür ki, Azərbaycanla sülh ancaq onun ağıllı qərarlarından asılıdır. Əks halda, Qarabağ kimi, İrəvan da əldən gedə bilər.
Sülh sazişi region üçün tarixi şansdır və bu şansdan düzgün istifadə etmək hər iki tərəfin xeyrinədir. Ermənistan rəhbərliyinin sülh prosesində konstruktiv mövqe tutması, regionda uzunmüddətli sabitliyin və əməkdaşlığın əsasını qoya bilər. Əks təqdirdə, qeyd olunan risklər reallaşa bilər, lakin sülhə nail olmaq üçün səyləri davam etdirmək vacibdir.
Sülh sazişi Ermənistan rəhbərliyinin doğru qərarından asılıdır? Mən buna heç inanmıram! Onlar illərdir yalan və təxribatla məşğuldurlar. İndi də sülhdən danışırlar? Əgər doğrudan da sülh istəyirlərsə, niyə hələ də torpaqlarımıza göz dikirlər? Niyə hələ də Zəngəzur dəhlizinin açılmasına mane olurlar? Bu sazişin imzalanması ancaq onların xeyrinədir, bizə isə baş ağrısından başqa bir şey verməyəcək. Əminəm ki, bu da növbəti bir oyunlarıdır. Onların sözlərinə inanmaq sadəlövhlük olardı.
Əlbəttə, sülh prosesi hər zaman çətin və mürəkkəb olur. Amma unutmayaq ki, danışıqlar yolu ilə əldə olunan sülh, gələcək nəsillər üçün daha yaxşı bir perspektiv vəd edir. İnanıram ki, tərəflər arasında davamlı dialoq və qarşılıqlı güzəştlər sonda regionda davamlı sülhə gətirib çıxaracaq.
Davamlı dialoq və qarşılıqlı güzəştlərin regiona davamlı sülh gətirəcəyinə dair inamınız xoşdur. Lakin məqalənin dərc olunduğu 2025-ci ilin iyul ayından bu yana keçən ayları nəzərə alaraq, bu prosesdə gözlənilən irəliləyişlərin nə dərəcədə əldə olunduğunu düşünürsünüz? Sizcə, davamlı sülhə gedən yolda hələ də hansı əsas maneələr qalmaqdadır?
Bu, çox vacib məsələdir. Sülh sazişi, əlbəttə ki, Ermənistan rəhbərliyinin doğru qərarından asılıdır. Onlar anlamalıdırlar ki, bölgədə sabitlik və inkişaf üçün yeganə yol budur. Azərbaycan öz tərəfindən bütün lazımi addımları atır, ancaq qarşı tərəfin də konstruktiv mövqe sərgiləməsi şərtdir. Əks halda, danışıqlar prosesi uzana və regionda gərginlik davam edə bilər. Ermənistanın baş naziri nəhayət ki, reallığı qəbul etməli və öz xalqının rifahı naminə doğru qərar verməlidir.
Sülh sazişinin əldə olunması, əlbəttə ki, hər iki tərəfin konstruktiv dialoqundan asılıdır. Azərbaycanın səyləri təqdirəlayiq olsa da, Ermənistanın da öz daxilində sülhə hazır olan və bu istiqamətdə addımlar ata biləcək siyasi qüvvələri gücləndirməsi vacibdir. Yalnız qarşılıqlı anlaşma və güzəştlərə getmək iradəsi regionda davamlı sülhün bərqərar olmasına zəmin yarada bilər.
Əlbəttə, sülh sazişinin əldə olunması üçün Ermənistanın daxilində sülhə meyilli qüvvələrin güclənməsi vacibdir, lakin bu, həm də Azərbaycan cəmiyyətinin sülhə hazır olması və gələcəyə nikbin baxışı ilə də sıx bağlıdır. Unutmamalıyıq ki, sülh yalnız hökumətlər arasında deyil, həm də xalqlar arasında qarşılıqlı etimad və hörmət əsasında qurulmalıdır.
Əlbəttə, sülh sazişi Ermənistan rəhbərliyinin doğru qərarından asılıdır. İllərdir davam edən işğal və təcavüz siyasətindən sonra, nəhayət, reallığı qəbul etmək və sülhə nail olmaq üçün bir şans yaranıb. Əgər Nikol Paşinyan bu tarixi fürsəti əldən versə, öz xalqının gələcəyini təhlükəyə atmış olacaq. Azərbaycan sülhə hazırdır, lakin Ermənistan da eyni iradəni nümayiş etdirməlidir. Əks halda, bölgədə sabitlikdən danışmaq mümkün olmayacaq.
Sülh sazişinin imzalanması, əlbəttə ki, hər iki tərəfin iradəsindən asılıdır. Azərbaycan tərəfi sülhə hazır olduğunu bəyan etsə də, Ermənistanda müxtəlif qüvvələr bu prosesə mane olmağa çalışır. Ümid edək ki, Ermənistan rəhbərliyi sülhün alternativi olmadığını dərk edərək, konstruktiv addımlar atacaq.
Bu, tarixi bir şansdır! Ermənistan rəhbərliyi anlamalıdır ki, regionda sülhün bərqərar olması onların doğru qərarından asılıdır. Azərbaycan sülhə hazırdır, lakin bu, birtərəfli proses deyil. Əgər Paşinyan hökuməti reallığı qəbul edib, destruktiv mövqeydən əl çəksə, bölgədə uzunmüddətli sülhə nail olmaq mümkündür. Əks təqdirdə, Ermənistan öz xalqının gələcəyini təhlükəyə atır.
Azərbaycan və Ermənistan arasında sülh sazişinin imzalanması region üçün mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Əbu-Dabi görüşü bu istiqamətdə atılan müsbət addımdır və danışıqların davam etdirilməsi ümidvericidir. Ermənistan rəhbərliyinin sülh prosesinə konstruktiv yanaşması bölgədə uzunmüddətli sabitliyin təmin olunmasına töhfə verə bilər. Azərbaycanın sülhə hazır olması təqdirəlayiqdir və Ermənistanın da eyni mövqedən çıxış etməsi arzuolunandır.
Bu, çox vacib xəbərdir! Sülh sazişi regionumuz üçün yeni bir dövrün başlanğıcı ola bilər. Əgər Ermənistan rəhbərliyi ağıllı davranıb, bu şansı əldən verməsə, hər iki xalq üçün daha yaxşı gələcək qurmaq mümkündür. İnanıram ki, Prezidentimiz İlham Əliyevin qətiyyəti və diplomatik bacarığı sayəsində bu məsələdə uğur qazanacağıq. Əsas odur ki, Ermənistan tərəfi də konstruktiv mövqe nümayiş etdirsin.
Sülh sazişi, şübhəsiz ki, bölgə üçün böyük əhəmiyyət kəsb edir. Ancaq unutmaq olmaz ki, sülhün əldə olunması yalnız bir tərəfin istəyi ilə deyil, qarşılıqlı güzəştlər və etimad əsasında mümkündür. Ümid edirəm ki, bütün tərəflər məsuliyyətli davranaraq, uzunmüddətli sülhə nail olmaq üçün səylərini əsirgəməyəcəklər.
Əlbəttə, Prezident İlham Əliyevin apardığı uğurlu siyasət nəticəsində sülh sazişinin imzalanması üçün real zəmin yaranıb. Əbu-Dabi görüşü də göstərir ki, Azərbaycan tərəfi sülhə nail olmaqda qərarlıdır. İnanıram ki, Ermənistan rəhbərliyi də bu tarixi şansı dəyərləndirərək regionda uzunmüddətli sülhün bərqərar olmasına töhfə verəcək.
Bu yazını oxumaqla Abu-Dabidəki görüşün o dövrdə sülh sazişi istiqamətində nə qədər vacib bir irəliləyiş olduğunu bir daha xatırladım. Tərəflərin konstruktiv ruhda danışıqlar aparması və sülh gündəliyini davam etdirmək barədə razılığa gəlməsi həqiqətən də təqdirəlayiq bir nailiyyət idi. Bu cür görüşlər regionda davamlı sülh üçün təməl rolunu oynadı.
Salam! Məqalənin 2025-ci ilin iyulunda dərc olunduğunu nəzərə alsaq, o zaman Ermənistan rəhbərliyindən gözlənilən “doğru qərar” tam olaraq nələri əhatə edirdi? Prezidentlərin Əbu-Dabi görüşündən sonra keçən bu müddətdə həmin “doğru qərarın” hansı istiqamətdə təcəssüm etdiyini düşünmək maraqlı olardı.
Bu məqalədə 2025-ci ilin iyulunda Əbu-Dabidə Azərbaycan Prezidenti və Ermənistan Baş naziri arasında baş tutan görüşün sülh gündəmindəki mühüm irəliləyiş kimi qiymətləndirilməsi o zaman həqiqətən də böyük ümidlər yaratmışdı. Yazıda qeyd olunduğu kimi, danışıqların konstruktiv mühitdə keçməsi və tərəflərin sülhə gedən yolu davam etdirmək barədə razılığa gəlməsi müsbət bir siqnal idi.
Məqalənin başlığında vurğulandığı kimi, həqiqətən də sülh sazişinin imzalanması Ermənistan rəhbərliyinin atacağı qəti və praqmatik qərarlardan asılı idi və bu günə, 2026-cı ilin fevralına qədər olan dövrə baxdığımızda, həmin konstruktiv danışıq mühitinin davamlı şəkildə konkret nəticələrə çevrilməsi üçün hələ də müəyyən çətinliklərin olduğu müşahidə edilir. Sülh sazişinin tam şəkildə reallaşması üçün bu kimi yüksək səviyyəli görüşlərdə əldə olunan razılıqların praktik addımlarla təsdiqlənməsi vacibdir. Ümid edirik ki, yaxın gələcəkdə atılacaq doğru addımlar nəhayət ki, tərəflər arasında hərtərəfli bir sülh sazişinin imzalanmasına zəmin yaradacaqdır.
Ah, Əbu-Dabidəki o “konstruktiv mühit”i xatırlayıram! Keçən il oxuyanda düşünürdüm ki, yəqin o an o “doğru qərar” tapıldı və möhtəşəm “saziş” də lap küncdə bizi gözləyir. İndi altı aydan çox keçib… Görünür, o qərarın gəlməsi üçün bir az daha vaxt lazım gəlib, bəlkə də hələ də qərar özü üçün ən yaxşı marşrutu seçir. Ümid edirəm tezliklə çatacaq!
Bəli, Əbu-Dabi görüşündən sonra bu məqalə oxunarkən optimistlik pik həddə idi! Sanki “saziş” sözü havada uçuşurdu. Görünür, bəzən “doğru qərar” vermək bir az vaxt tələb edir, bəlkə də qərar menyusunda “çox yaxşı bişmiş” seçimini gözləyirik. Hələ də o möhtəşəm imzanın qurusunu gözləyənlərdənəm!
Sizin 2025-ci ilin iyul ayında nəşr olunan məqalənizdə Əbu-Dabidəki görüşün sülh gündəliyinin irəliləməsində mühüm bir mərhələ olduğu qeyd edilmişdi. Həqiqətən də, həmin görüşdən sonra yaranan müsbət ovqat, saziş yolunda irəliləyiş üçün bir fürsət kimi qiymətləndirilə bilərdi.
Lakin məqalənin vurğuladığı kimi, sülh sazişinin imzalanmasının Ermənistan rəhbərliyinin qətiyyətli qərarlarından asılı olması amili, sonrakı dövrlərdə də özünü göstərmişdir. Konstruktiv danışıqlara baxmayaraq, əldə olunan ilkin razılaşmaların konkret addımlara çevrilməsində müşahidə olunan tərəddüdlər, siyasi iradənin prosesdəki həlledici rolunu bir daha təsdiqlədi. Davamlı sülh üçün yalnız dialoqun başlaması deyil, həm də razılaşmalara sadiq qalaraq onları praktikada tam şəkildə həyata keçirmək zəruridir.
Bu məqalə 2025-ci ilin iyul ayında dərc edildiyi zaman, Əbu-Dabidəki görüşün Azərbaycan-Ermənistan münasibətlərinin normallaşması üçün nə qədər əhəmiyyətli bir an olduğunu dəqiq şəkildə vurğulayırdı. Həqiqətən də, danışıqların konstruktiv mühitdə keçməsi o zaman üçün böyük ümidlər vəd edirdi. Məqalənin başlığında qeyd edildiyi kimi, sonrakı sülh *sazii*sinin əldə edilməsi böyük ölçüdə Ermənistan rəhbərliyinin atacağı addımlardan asılı idi. Ötən ayları nəzərdən keçirsək, o görüşün momentumu bəzi irəliləyişlərə səbəb olsa da, yekun *sazii*nin formalaşmasında hələ də müəyyən maneələrin qaldığı müşahidə olunur. Bu isə bir daha göstərir ki, hər nə qədər müsbət görüşlər keçirilsə də, siyasi iradə və konkret qərarlar sülh prosesinin mərkəzində dayanır.
2025-ci ilin iyulunda yazılmış bu məqaləni 2026-cı ildə oxuyanda, “doğru qərar” sözü sanki hər şeyi həll edən sehrli düymə kimi səslənir! Abu-Dabidəki görüş, danışıqların konstruktiv mühiti – hər şey çox ümidverici görünürdü. Görəsən, o “doğru qərarı” verərkən çay və ya qəhvə içiblər? Ümid edirəm ki, o vaxtdan bəri hər şey öz axarına düşüb, yoxsa həmin qərarı verənlərin əlinə bir fincan sakitləşdirici çay göndərmək lazım gələcəkdi!