“Qara Brilliant” Rafael Ağayev Azərbaycan Karate Federasiyasının laqeydliyindən şikayətləndi: “Mən robotam?”
Milli Karateçi Rafael Ağayev Federasiyanı Dəstəksizlikdə İttiham Edir
Rafael Ağayev, Azərbaycanın tanınmış və uğurlu karateçisi, beşqat dünya və 11 qat Avropa çempionu, Azərbaycan Karate Federasiyası (AKF) ilə bağlı ciddi narazılıqlarını dilə gətirib. O, peşəkar karyerasının çətin anlarında Federasiya tərəfindən lazımi dəstəyin göstərilməməsindən şikayətlənib.
İdmançı maaşlarının kəsilməsini Federasiyanın narazılıqlara səssiz qalması ilə əlaqələndirib. R. Ağayev bildirib ki, Federasiya rəsmiləri onun açıqlamalarını haqlı hesab etmək əvəzinə, “çıxıb danışır” deyərək maaşlarını kəsib. O, dizindəki ağrılara baxmayaraq, dünya və Avropa çempionatlarında “sən azərbaycanlısan, sən döyüşməlisən” təzyiqi ilə bir ayaqla mübarizə apardığını vurğulayıb.
Tibbi Ehtiyaclara Laqeyd Münasibət İddiaları
Məşhur idmançı zədələrinin müalicəsi üçün tibbi ləvazimatlara və inyeksiyalara ehtiyac duyduğu zaman Federasiyanın laqeyd münasibəti ilə üzləşdiyini qeyd edib. Onun sözlərinə görə, dərman və inyeksiyalar üçün pul istəyərkən, Federasiya nümayəndələri ona “Rafael, artıq bezdirmisən” və “nə qədər iynə vurmaq olar?” deyərək reaksiya veriblər. Dünya səviyyəli bir idmançıya qarşı bu cür münasibətin qəbuledilməz olduğunu bildirən Ağayev, sözlə verilən dəstəyin deyil, əməli addımların vacibliyini vurğulayıb.
Şəxsi Tələblər Yox, Karyera Zərurətləri
O, tələblərinin şəxsi rifahdan daha çox, peşəkar karyerasını davam etdirmək üçün zəruri olan tibbi ehtiyaclarla bağlı olduğunu açıqlayıb. Karateçi maşın və ya ev pulu istəmədiyini, sadəcə zədələnmiş ayağını müalicə etdirmək üçün dəstək gözlədiyini ifadə edib. Rafael Ağayev, Avropa Oyunlarından 150 min, İslam Oyunlarından 150 min və Olimpiya Oyunlarından 300 min məbləğində vəsait qazanıldıqda Federasiyanın pulun paylanmasında aktiv iştirak etdiyini, lakin özünün yarışlara hazırlaşdığı vaxtlarda dəstəyin görünmədiyini vurğulayıb. Bu kontekstdə, karate idman növünün inkişafı üçün idmançıların sağlamlığına diqqətin nə qədər vacib olduğunu bir daha qeyd edib.
Məşqçilik Fəaliyyətindəki Uğurlar və Federasiya Prezidenti
Rafael Ağayev özünün yüksək peşəkarlıq səviyyəsini qeyd edərək, məşqçilik sahəsindəki qısa, lakin təsirli fəaliyyətindən bəhs edib. O, cəmi 11 ay ərzində baş məşqçi vəzifəsində çalışarkən bir dünya, iki Avropa çempionu və bir Avropa üçüncüsü yetişdirdiyini bildirib. Ağayev bu nəticələrin onun məşqçi kimi potensialından xəbər verdiyini vurğulayıb. Xatırladaq ki, Azərbaycan Karate Federasiyasının prezidenti millət vəkili Ülvi Quliyevdir.
Recently browsed say79 and found it pretty valuable. The layout’s great, and the functionality is smooth and simple. Give it a look when you have a chance! Check them out at say79
Been using jl6login and it’s pretty seamless. No issues with it so far. Quick access and reliable. Check it out for yourselves folks: jl6login
Rafael Ağayevin, “Qara Brilliant”ın, Federasiyanın dəstəksizliyi ilə bağlı narazılıqlarını dilə gətirməsi çox düşündürücü idi. Beşqat dünya çempionu səviyyəsində bir idmançının bu cür çətinliklərlə üzləşdiyini bildirməsi, şübhəsiz ki, idmançıların rifahı və federasiyaların məsuliyyəti məsələsini yenidən aktuallaşdırmışdı.
Rafael bəy, deməli, hətta “Qara Brilliant”ların da yağı dəyişilməli və batareyası doldurulmalıymış! Mən elə bilirdim ki, dünya çempionları sırf iradə gücü və milli qürurla işləyir. Görünür, Federasiyanın “dəstək modulu” ciddi proqram təminatı yeniləməsinə ehtiyac duyur. Bəlkə də elə biliblər “Qara Brilliant” olduğu üçün qaranlıqda özünü enerji ilə təmin edə bilir? Robot da olsa, heç olmasa bir “charging station” qoyardılar!
Rafael Ağayevin idmanımızdakı yeri və “Qara Brilliant” ləqəbinə layiq nailiyyətləri danılmazdır, buna heç kim şübhə etmir. Amma məncə, bu məsələyə yalnız Federasiyanın laqeydliyi kimi baxmaq bir qədər yanlış olar. Hər bir idman federasiyasının büdcə məhdudiyyətləri və ümumi ölkə idman siyasəti var. Bəlkə də Federasiya da öz növbəsində maliyyə çətinlikləri ilə üzləşib və bu, sadəcə idmançıya qarşı laqeydlik deyil, daha geniş bir problemdir. Böyük bir karyeradan sonra, bəlkə də idmançıların özləri də gələcək addımları barədə fərdi planlar qurmalıdırlar. Yəni, problem tək Federasiyada deyil, bəlkə də daha geniş kontekstdə idi.
Rafael bəyin şikayətlərini oxuyanda, bir tərəfdən onun narazılığını anlamaq olar, lakin digər tərəfdən də bəzi məqamları nəzərə almaq vacibdir. Hər nə qədər o, “Qara Brilliant” ləqəbli dünya səviyyəli idmançı olsa da, Federasiyanın sadəcə bir idmançıya yox, bütün komandaya və gənc idmançılara dəstək vermək öhdəliyi var. Büdcə məhdudiyyətləri və idman infrastrukturunun ümumi vəziyyəti fonunda, bəzən ən parlaq ulduzlarımızın belə güzəştə getməsi tələb oluna bilər. “Mən robotam?” sualı, təbii ki, idmançının üzərindəki təzyiqi ifadə edir, lakin hər zaman məsuliyyəti yalnız Federasiyanın üzərinə atmaq, ümumi mənzərəni tam görməmək olar.
Rafael Ağayevin, “Qara Brilliant” kimi tanınan bir idmançının Federasiyadan dəstək ala bilməməsindən şikayət etməsi həqiqətən düşündürücüdür. Onun kimi dünya səviyyəli bir çempionun bu cür narazılıqlar ifadə etməsi, idman federasiyalarının idmançılarla münasibətlərinə daha ciddi yanaşmasının vacibliyini bir daha vurğulayır. Ümid edirik ki, bu vəziyyət həm idmançının, həm də Azərbaycan karatesinin gələcəyi üçün müsbət həllini tapıb.
Rafael Ağayev kimi bir “Qara Brilliant”ın Federasiyadan dəstək ala bilməməsi barədə dekabr ayında yayımlanan bu xəbər həqiqətən düşündürücüdür. Görəsən, o vaxt Federasiyanın belə bir idmançıya qarşı laqeydliyinin əsas səbəbləri nə idi? Maaş kəsilməsi kimi məsələlər sadəcə Rafaelə aid idi, yoxsa bu, bəlkə də idmançılara ümumi dəstək sistemindəki boşluqlardan xəbər verirdi?
Rafael Ağayevin “Qara Brilliant” kimi idman tariximizdə qızıl hərflərlə yazılan adını və uğurlarını heç kim inkar etmir. Onun o dövrdə Federasiyanın laqeydliyi barədə irəli sürdüyü iddialar geniş müzakirələrə səbəb olmuşdu. Lakin məncə, vəziyyəti sadəcə Federasiyanın laqeydliyi kimi qiymətləndirmək birtərəfli yanaşma olardı. Hər bir idman qurumunun öz daxili dinamikası, büdcə məhdudiyyətləri var idi və bəlkə də AKF-in də öz səbəbləri mövcud idi. Məsələ təkcə dəstəyin olmaması deyil, həm də sistemli çətinliklər və ya prioritetlərlə bağlı ola bilərdi. Düşünürəm ki, bu cür hallar heç vaxt tamamilə “qara” və ya “ağ” olmur, hər zaman ara tonlar mövcud idi.
Rafael Ağayevin ötən ilin dekabrında Federasiyanın laqeydliyi ilə bağlı ifadə etdiyi narazılıqlar, şübhəsiz ki, idman ictimaiyyəti üçün ciddi bir siqnal idi. “Qara Brilliant” kimi tanınan, dünya səviyyəli bir idmançının belə lazımi dəstəyi görməməsi, təkcə fərdi narazılıqdan daha çox, ümumilikdə idman sistemimizdəki dəstək mexanizmlərinin yenidən qiymətləndirilməsinə ehtiyac olduğunu göstərir. Bu cür halların idmançıların motivasiyasına və ölkə idmanının inkişafına necə təsir etdiyini nəzərə alsaq, Federasiyanın bu iradları dərindən təhlil edərək müvafiq addımlar atdığını ümid edirəm.
Rafael Ağayevin Azərbaycan idmanı üçün gördüyü işlər inkarolunmazdır, o həqiqətən də “Qara Brilliant” tituluna layiqdir və onun narazılıqlarını da başa düşmək olar. Ancaq hər bir federasiyanın məhdud büdcəsi və geniş öhdəlikləri olur. Bəzən federasiyalar yalnız bir idmançının deyil, bütövlükdə idman növünün gələcəyini və inkişafını düşünməli olur ki, bu da prioritetləri dəyişə bilər. Maaş kəsilməsi heç də xoş hal deyil, lakin bu, bəzən ümumi strategiya və ya maliyyə məhdudiyyətləri ilə bağlı qaçılmaz addım ola bilər. Ümid edirəm ki, bu vəziyyət tezliklə hər iki tərəfi qane edəcək şəkildə həllini tapar.
Salam,
Rafael Ağayev kimi bir əfsanənin, “Qara Brilliant” ləqəbli idmançımızın Federasiyanın laqeydliyindən şikayətlənməsi həqiqətən düşündürücü bir məsələ idi. Dekabr ayında yayımlanan bu şikayətlər göstərir ki, ən yüksək nailiyyətlərə imza atmış idmançılarımız belə karyeralarının çətin anlarında lazımi dəstəyi görməyə bilirlər. “Mən robotam?” sualı idmançının sadəcə bir performans maşını deyil, həm də insani ehtiyacları olan bir şəxs olduğunu çox aydın şəkildə vurğulayır. Bu vəziyyət, idman federasiyalarının idmançılara sadəcə yarışlarda deyil, ümumilikdə karyeraları boyunca necə dəstək olmalı olduqları barədə vacib suallar ortaya qoyurdu. Ümid edirəm ki, Rafaelin o vaxtkı müraciətləri diqqətdən kənarda qalmadı və müvafiq addımlar atıldı.