Yekaterinburq hadisəsi: İlham Rəhimovun “Özünəməxsus” Rəyi
Rusiyanın Yekaterinburq şəhərində hüquq-mühafizə orqanları əməkdaşları tərəfindən soydaşlarımıza qarşı edilən vəhşiliyə Ilham Rəhimov “özünəməxsus” formada münasibət bildirib. Prezident Putinin tələbə yoldaşı kimi tanınan və müğənni Ruhinin həyat yoldaşı olan Ilham Rəhimov, azərbaycanlılara qarşı törədilmiş bu hadisəni qəti şəkildə pislədiyini və günahkar əməkdaşların müəyyən edilərək cinayət məsuliyyətinə cəlb olunmasını tələb etdiyini açıqlayıb. O, hadisədən xəbər tutan kimi Yekaterinburq şəhərindəki Azərbaycan diasporu rəhbəri Elçin Şıxlinski ilə bir neçə dəfə əlaqə saxlayaraq məlumat aldığını və gələcək addımlar barədə məsləhətləşmələr apardığını bildirib.
Hadisənin Araşdırılması və Mübahisəli Çağırışlar
Ilham Rəhimov qeyd edib ki, Yekaterinburq hadisəsinin obyektiv araşdırılması üçün bütün imkanlarından və nüfuzundan istifadə edəcək. Lakin o, daha sonra Azərbaycan cəmiyyətində qəzəb doğuran bu hadisəyə münasibət bildirən fəal kəsimləri, o cümlədən deputatları sətiraltı ittiham etməyə cəhd göstərib. Rəhimov bildirib ki, hadisənin həssaslığını nəzərə alaraq məsələnin tam və hərtərəfli araşdırılmasını gözləmək, azərbaycanlıların Rusiya cəmiyyətində mövqelərinin güclənməsindən ciddi narahat olan qüvvələrin maraqlarına istəmədən belə xidmət edən hərəkətlərdən yayınmaq vacibdir.
İlham Rəhimovun Mövqeyinə Cavablar və Təhlükəli Obraz İddiaları
Bu cür bəyanatlar cəmiyyətdə suallar doğurub. İctimaiyyət Ilham Rəhimovun “vacib saymaq” səlahiyyətinin mənbəyini sorğulayır. Əgər o, Putinin dostudursa, niyə bu cür “ağıllı” məsləhətləri dostuna vermir? Xüsusilə də, Azərbaycanın təyyarəsi vurulandan bəri, o, dostundan bu mövzuda niyə heç bir izahat tələb etməyib və ya məsləhət verməyib? Yekaterinburq hadisəsi fonunda bu suallar daha da aktuallaşıb. Qeyd olunur ki, Ilham Rəhimovun kimliyi Azərbaycan üçün çoxdan aydın olan bir obrazdır və hazırda o, kifayət qədər təhlükəli hesab edilir. Bu məsələnin hüquq-mühafizə orqanları tərəfindən nəzərdən keçirilməsi vacibdir.
İlham Rəhimovun bu “özünəməxsus” mövqeyi, yumşaq desək, qəbuledilməzdir. Yekaterinburqdakı vəhşiliyə görə “araşdırma gözləmək” nə deməkdir? Soydaşlarımıza qarşı zorakılığa dözmək olmaz! Onun bu hadisəni ört-basdır etməyə çalışması, susmaqla cinayətə şərik olmaq deməkdir. İlham Rəhimov kimdir ki, cəmiyyətin haqlı qəzəbinə kölgə salmağa cəhd edir? Əslində, onun bu hərəkəti Azərbaycan diasporuna və dövlətimizə xəyanətdir.
İlham Rəhimovun Yekaterinburq hadisəsinə reaksiyası birmənalı qarşılanmamalıdır. Onun hadisəni pisləməsi və araşdırma tələbi müsbət addımdır. Lakin, eyni zamanda, hadisəyə reaksiya verən şəxsləri ittiham etməyə cəhd etməsi qəbuledilməzdir. Hesab edirəm ki, hər kəs baş verənlərə münasibət bildirməkdə sərbəstdir və bu zaman təmkinli olmaq vacibdir.
İlham Rəhimovun reaksiyası müxtəlif tərəfləri əhatə edir. Bir tərəfdən, soydaşlarımıza dəstək nümayiş etdirməsi təqdirəlayiqdir. Digər tərəfdən, digər şəxslərin reaksiyalarını şübhə altına alması, dialoq və həmrəyliyə zərər verə bilər. Düşünürəm ki, bu məsələdə daha təmkinli və birləşdirici mövqe tutmaq daha faydalı olardı.
Bu İlham Rəhimov kimdir ki, millətin dərdinə şərik çıxmaqdansa, özünü ağıllı göstərir? Yekaterinburqda baş verən vəhşilikdən sonra susmaq əvəzinə, bir də “araşdırma gözləmək lazımdır” deyir. Millətin qəzəbiylə oynamaq nə deməkdir? Deputatları ittiham etməyə nə haqqı var? Azərbaycan cəmiyyəti belə biganə, özünü düşünən adamlardan bezib. Nə yaxşı ki, bu məsələlərə həssas yanaşan fəallarımız var, yoxsa belələri bizi susdurmaq istəyəcək.
İlham Rəhimovun “araşdırma gözləmək lazımdır” deməsi, bəlkə də, məlumatların dəqiqliyinə əmin olmaq istəyindən irəli gəlir. Hər bir vəziyyətdə təmkinli mövqe tutmaq, yanlış ittihamlardan qaçınmağa kömək edə bilər. Deputatları ittiham etmək məsələsinə gəldikdə isə, cəmiyyətdəki hər kəsin, o cümlədən Rəhimovun da, fikrini ifadə etmək hüququ var, lakin bu zaman hörmətli və konstruktiv olmaq vacibdir.
İlham Rəhimovun bu mövqeyi qətiyyən qəbul edilə bilməz! “Hadisənin həssaslığını nəzərə alaq” deyərək susmağa çağırmaq, əslində haqsızlığa göz yummaq deməkdir. Kimdir axı bu İlham Rəhimov ki, bizə nəyin doğru, nəyin yanlış olduğunu öyrədir? Azərbaycan cəmiyyətinin haqlı qəzəbini yatırmağa çalışmaqdansa, ədalətin bərqərar olması üçün səy göstərsin!
Əlbəttə, hər kəsin fikri önəmlidir və cəmiyyətdəki müzakirələrin fərqli baxışları əhatə etməsi sağlam bir mühit yaradır. İlham Rəhimovun fikirləri birmənalı qarşılanmaya bilər, ancaq onun mövqeyini anlamağa çalışmaq və dialoq yolu ilə ortaq bir zəmin tapmaq daha konstruktiv ola bilər. Unutmayaq ki, hər kəsin öz düşüncə tərzi var və bu fərqliliklər cəmiyyətimizi zənginləşdirir.
İlham Rəhimovun bu “özünəməxsus” reaksiyası mənə bir az qəribə gəldi. Yəni, adam həm hadisəni pisləyir, həm də susmağı tövsiyə edir? Axı, sən kimsən ki, bizə nəyin doğru, nəyin yanlış olduğunu deyirsən? Bəlkə də, “nüfuzdan istifadə” etmək elə susmaq deməkdir? Yoxsa, biz səhv başa düşürük?
İlham Rəhimovun mövqeyi ziddiyyətli görünsə də, onun hədəfi soydaşlarımızın maraqlarını qorumaq ola bilər. Bəzən həssas məsələlərdə səsin ucaldılması əks-effekt verə bilər, xüsusən də xaricdə yaşayan azərbaycanlıların mövqelərini zəiflətmək istəyən qüvvələr varsa. Rəhimovun susmağa çağırması, məsələnin daha dərin araşdırılmasına və diplomatik yollarla həllinə üstünlük verməsi ilə əlaqədar ola bilər. Onun “nüfuzdan istifadə”si məhz bu prosesləri gizli şəkildə dəstəkləməyə yönələ bilər.
İlham Rəhimovun bu cür reaksiyası, bəlkə də, məsələnin həssaslığı və ictimai müzakirənin potensial zərərləri ilə bağlıdır. Düşünürəm ki, onun narahatlığı anlaşılandır, çünki bəzən xaricdəki soydaşlarımızın hüquqlarını müdafiə etmək üçün diplomatik kanallarla daha effektiv nəticələr əldə etmək mümkündür. Hər kəsin səsini ucaltması əvəzinə, məsələnin mahiyyətini bilən və nüfuz sahibi olan şəxslərin gizli səyləri daha faydalı ola bilər.
Yekaterinburq hadisəsinə İlham Rəhimovun reaksiyası müxtəlif fikirlərə səbəb ola bilər. Onun mövqeyi, bəlkə də, diplomatik yollarla daha effektiv nəticələr əldə etmək məqsədi daşıyır. Lakin, belə həssas məsələlərdə ictimai qınaq və şəffaflığın da əhəmiyyətli olduğunu düşünürəm.
İlham Rəhimovun bu hadisəyə “özünəməxsus” münasibəti mənə qətiyyən aydın deyil. Azərbaycanlılara qarşı törədilən vəhşiliyə münasibət bildirərkən, niyə başqa insanları ittiham etməyə çalışır? Axı sən kimsən ki, cəmiyyətin haqlı qəzəbinə kölgə salmağa cəhd edirsən? Belə həssas məsələlərdə susmaq qızıldır, danışmaq isə bəzən mis.
İlham Rəhimovun mövqeyi birmənalı deyil. O, hadisəni pislədiyini bildirsə də, digər tərəfdən, reaksiyaları tənqid etməsi çaşqınlıq yaradır. Bu, sanki vəziyyəti sakitləşdirmək cəhdidir, ancaq cəmiyyətin haqlı narazılığına kölgə salır.
İlham Rəhimovun mövqeyi ziddiyyətli görünsə də, onun hər iki tərəfi anlamağa çalışdığı da düşünülə bilər. Bəlkə də o, ictimai qınağın əhəmiyyətini azaltmadan, təmkinli olmağa və vəziyyəti daha da gərginləşdirməməyə çağırır. Onun məqsədi, həm hadisəni pisləmək, həm də reaksiyalarda həddi aşmamağa diqqət çəkməklə, daha balanslı bir yanaşma təklif etməkdir.
Mən də İlham Rəhimovun 2025-ci ilin iyulundakı mövqeyinin ikitərəfli yanaşma cəhdi kimi şərh edilə biləcəyini başa düşürəm. Lakin, o dövrdə bu cür “balanslı” çağırışın nə dərəcədə effektiv və ya yerinə düşən olduğu məni düşündürmüşdü. Bəzi hallarda, xüsusən də hadisənin ciddiliyini nəzərə alanda, reaksiyalarda təmkinli olmağa çağırış, istər-istəməz əsas problemi kölgədə qoymuş və ya məsuliyyəti azaltmışdı. Məncə, bəzən açıq və tərəddüdsüz qınamaq, “hər iki tərəfi anlamağa” çalışmaqdan daha vacibdir. Bu cür yanaşma əks nəticə vermiş və hadisəyə kifayət qədər sərt reaksiya verilməməsi kimi qəbul edilmişdi.
Bu cür “özünəməxsus” reaksiyalar qəbuledilməzdir! İlham Rəhimov kimdir ki, cəmiyyətin haqlı qəzəbini soyutmağa çalışır? Əvvəlcə vəhşiliyi pisləyir, sonra isə bizi səbirli olmağa çağırır. Bu, riyakarlıqdır! Belə adamlara “Axı sən kimsən ki?” sualını vermək lazımdır. Bizim diasporun rəhbərləri və deputatlarımız susmamalı, əksinə, daha da sərt mövqe göstərməlidirlər.
İlham Rəhimovun reaksiyası birmənalı olmasa da, onun cəmiyyəti səbirli olmağa çağırması vəziyyəti daha da gərginləşdirməmək məqsədi daşıya bilər. Bəzən soyuqqanlılıq və təmkinli yanaşma daha konstruktiv həll yolları tapmağa kömək edir. Diaspor rəhbərləri və deputatların mövqeyi isə mütləq şəkildə nəzərə alınmalı və dinlənilməlidir, lakin onların da çıxışlarında təmkinli və ədalətli olmaları vacibdir.
Hesab edirəm ki, bu məsələdə tərəflərin hər birinin öz arqumentləri var və onları anlamağa çalışmaq lazımdır. İlham Rəhimovun reaksiyası birmənalı olmasa da, onun səbir çağırışı vəziyyəti daha da qızışdırmamağa yönəlib. Digər tərəfdən, diaspor rəhbərlərinin və deputatların mövqeyi də diqqətə alınmalıdır, çünki onlar cəmiyyətin müxtəlif təbəqələrinin fikirlərini ifadə edirlər. Əsas odur ki, bütün tərəflər dialoqa açıq olsunlar və ortaq məxrəcə gəlməyə çalışsınlar.
Hesab edirəm ki, İlham Rəhimovun bu hadisəyə reaksiyası birmənalı olmasa da, onun mövqeyini tamamilə rədd etmək də doğru deyil. Bəzən vəziyyəti sakitləşdirmək və daha böyük problemlərin qarşısını almaq üçün səbirli olmaq lazımdır. Eyni zamanda, diaspor rəhbərlərinin və deputatların sərt reaksiyası da anlaşılandır, çünki onlar cəmiyyətin haqlı narazılığını ifadə edirlər.
Hər kəsin mövqeyi fərqli ola bilər və bu, normaldır. Düşünürəm ki, İlham Rəhimovun səbirli davranışı müəyyən mənada anlaşılan olsa da, diaspor rəhbərlərinin və deputatların reaksiyası daha çox cəmiyyətin gözləntilərini əks etdirir. Bəzən susmaq problemi həll etmir, əksinə, daha da dərinləşdirir. Ona görə də, hər iki tərəfin mövqeyini nəzərə alaraq, ən doğru yolu tapmaq lazımdır.
İlham Rəhimovun bu “özünəməxsus” münasibəti əslində nədir? Nə zamandan bəri hadisə baş verən kimi diaspor rəhbəri ilə əlaqə saxlamaq və məlumat almaq vətəndaşlıq borcunu yerinə yetirmək sayılır? Bu cür “nüfuzlu” şəxslər əvvəlcədən harada idilər, nə üçün bu cür hadisələrin baş verməməsi üçün səy göstərmirdilər? İndi isə, guya ki, araşdırma aparacaqlar. Bu, sadəcə olaraq ictimaiyyəti aldatmaq cəhdidir. Əslində, onların məqsədi aydındır – provokatorlara dəstək olmaq və vəziyyəti daha da gərginləşdirmək.
İlham Rəhimovun Yekaterinburq hadisəsinə reaksiyası birmənalı qarşılanmamalıdır. Onun hadisəni pisləməsi və araşdırma tələbi müsbət addımdır, lakin eyni zamanda fəallara qarşı ittihamları qəbuledilməzdir. Bu cür həssas məsələlərdə ictimai qınağı susdurmaq əvəzinə, şəffaflığı və birliyi təşviq etmək daha konstruktiv olardı.
Bu İlham Rəhimov kimdir axı? Nə qədər nüfuzlu olsa da, haqqı yoxdur Azərbaycan xalqının dərdinə biganə yanaşmağa. Prezident İlham Əliyevin yürütdüyü siyasət sayəsində biz dünyanın hər yerində başımızı dik tuta bilirik. Belə hallarda susmaq yox, səsimizi yüksəltmək lazımdır!
“Özünəməxsus” münasibət dedikdə nəyi nəzərdə tuturlar? Yəqin ki, İlham Rəhimovun reaksiyası da elə “özünəməxsus” olub. Bu cür məsələlərdə sərt və qətiyyətli mövqe lazımdır, yoxsa “özünəməxsus” deməklə vəziyyəti yumşaltmaq cəhdi yolverilməzdir. Belə məsələlərdə susmaq da cinayətdir, “özünəməxsus” danışmaq da. Günahkarlar layiqli cəzalarını almalıdırlar!
Bu İlham Rəhimov da hər şeyə “özünəməxsus” münasibət bildirməyi nə qədər sevirmiş. Yəqin elə Putinlə də ona görə yola gedirlər. Amma birincisi, bu “özünəməxsus”luq nə deməkdir? İkincisi, sən kimsən axı, ortada bu qədər haqsızlıq olanda susub, sonra da “qəti şəkildə pisləyirəm” deyirsən? Əvvəlcə soydaşlarımıza qarşı bu vəhşiliyi törədənlər cəzalandırılmalıdır, sonra sən danışarsan.
Bu cür “özünəməxsus” reaksiyalar bizi heyrətləndirməkdən başqa bir işə yaramır. Görünür, bəziləri üçün insan haqları və milli qürur məsələsi o qədər də önəmli deyil. Yekaterinburqdakı hadisəni qətiyyətlə pisləmək əvəzinə, “özünəməxsus” münasibət bildirmək nə deməkdir? Bu, sadəcə olaraq biganəlik və laqeydlikdir. Belə mövqelər cəmiyyətimizdə qəbuledilməzdir və biz bu cür hallara qarşı səsimizi ucaltmalıyıq.
Bu cür “özünəməxsus” münasibətə heç kimin ehtiyacı yoxdur! Bəli, bəyanatlar vermək asandır, amma konkret addımlar lazımdır. Yekaterinburqda baş verənlər qəbuledilməzdir və günahkarlar layiqli cəzalarını almalıdırlar. Sadəcə pisləmək yetərli deyil, soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq üçün real işlər görülməlidir. Belə hallara biganə qalan hər kəs bu cinayətlərə şərikdir.
Bu İlham Rəhimov kimdir axı? Nə özünə bu qədər əmin danışır? Yaxşı ki, “qəti şəkildə pisləyib” və “cinayət məsuliyyətinə cəlb olunmasını tələb edib”. Bəs indiyə qədər hardaydı? Yekaterinburqda baş verən hadisə birmənalı şəkildə pislənməlidir, amma bu cür adamlardan gələn reaksiyalar daha çox sual doğurur nəinki inam. Görəsən, bu “özünəməxsus” münasibətində nə gizlənib?
İlham Rəhimovun bu “özünəməxsus” reaksiyası, yumşaq desək, yetərsizdir. Azərbaycanlılara qarşı törədilmiş vəhşiliyə bu cür mülayim münasibət birmənalı olaraq qəbuledilməzdir. Onun kim olduğunu və hansı əlaqələrə sahib olduğunu bilirik, amma bu, soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq üçün daha sərt və qətiyyətli mövqe tutmasına mane olmamalıdır. Belə hallarda susmaq və ya ört-basdır etmək cinayətə şərik olmaq deməkdir.
İlham Rəhimovun reaksiyasının yetərsiz olması ilə bağlı fikirlər haqlıdır. Onun nüfuzunu və əlaqələrini nəzərə alaraq, daha sərt və qətiyyətli mövqe tutması gözlənilərdi. Soydaşlarımıza qarşı törədilmiş vəhşiliyə biganə qalmamaq və onların hüquqlarını müdafiə etmək hər birimizin vətəndaşlıq borcudur.
Əvvəlki şərh, İlham Rəhimovun ötən ilki açıqlamalarına dair geniş yayılmış bir narahatlığı dəqiq ifadə edir. Həqiqətən də, ictimaiyyətin tanınmış və təsirli şəxslərdən, milli maraqlar və soydaşlarımızın hüquqları söz mövzusu olduqda, qətiyyətli və birmənalı mövqe gözləməsi tamamilə təbiidir. Onun reaksiyasının “mülayimliyi” ilə bağlı yaranan fikir ayrılığı, belə hallarda diplomatik nüanslar ilə ictimai gözləntilər arasında necə bir gərginlik yarana biləcəyini göstərdi.
Bir tərəfdən, arxa planda aparılan işlərin və ya strateji yanaşmaların görünməz qala biləcəyi arqumenti mövcuddur; digər tərəfdən isə, şərhdə qeyd olunduğu kimi, qətiyyətsizlik bəzən ictimaiyyət tərəfindən narahatlıq və hətta cinayətə şərik olmaq kimi qəbul edilə bilər. Bu vəziyyət, yüksək səviyyəli şəxslərin həm daxili, həm də xarici arenada balanslı, lakin prinsipial mövqe nümayiş etdirməsinin nə qədər mürəkkəb və vacib olduğunu bir daha vurğulayır.
Yekaterinburqdakı hadisəyə İlham Rəhimovun reaksiyası təqdirəlayiqdir. Hər bir Azərbaycan vətəndaşı soydaşlarımıza qarşı haqsızlığa dözməməli, öz etirazını bildirməlidir. Bu kimi məsələlərdə səsimizi ucaltmaq, dövlətimizin və xalqımızın birliyini göstərir.
İlham Rəhimovun bu məsələyə “özünəməxsus” münasibət bildirməsi yolverilməzdir. Bu cür vəhşiliklərə qarşı sərt və qətiyyətli mövqe ortaya qoymaq lazımdır. “Özünəməxsus” deməklə, hadisənin ciddiyyətini azaltmaq, günahkarlara haqq qazandırmaq deməkdir. Rusiyada yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq üçün daha ciddi addımlar atılmalıdır. İlham Rəhimov kimdir ki, bu cür həssas məsələlərdə laqeyd mövqe sərgiləyir?
İlham Rəhimovun bu hadisəyə “özünəməxsus” münasibət bildirməsi qəbuledilməzdir. Soydaşlarımıza qarşı vəhşilik baş verir, bəzi “ziyalılar” isə ancaq öz imiclərini düşünürlər. “Axı sən kimsən ki” sualı tam yerindədir. Bu cür adamlar cəmiyyətimizdə nüfuz sahibi olmamalıdırlar. Onların səsi eşidilməməlidir. Əslində, belələri xalqdan üzr istəməlidir.
İlham Rəhimovun Yekaterinburq hadisəsi ilə bağlı sərt mövqeyi və günahkarların cəzalandırılması tələbi xatırladılır. Maraqlıdır, 2025-ci ilin iyul ayından bəri bu çağırışların nə dərəcədə təsirli olduğunu və sözügedən hadisədə hansı irəliləyişlərin əldə olunduğunu öyrənmək olarmı? Onun “özünəməxsus” reaksiyası nəticəsində həqiqətən də hansısa konkret addımlar atılıbmı?
Yekaterinburq hadisəsi ilə bağlı İlham Rəhimovun mövqeyini əks etdirən bu yazı maraqla oxundu. Onun baş verənləri pisləməsi və günahkarların cəzalandırılmasını tələb etməsi, bu cür hallarda önəmli ictimai reaksiyadır. Şəxsiyyəti və cəmiyyətdəki yeri nəzərə alındıqda, bu bəyanatın özünəməxsus əhəmiyyəti olur.
Salam!
İlham Rəhimovun Yekaterinburq hadisəsinə “özünəməxsus” reaksiyası, xüsusilə də Prezident Putinin tələbə yoldaşı kimi tanınması fonunda, o dövrdə cəmiyyətdə necə qarşılandı? Bu əlaqə onun bəyanatının təsirini artırdımı, yoxsa əksinə, “Axı sən kimsən ki?” sualını daha da qabartdı? Maraqlıdır ki, onun bu mövqeyi real nəticələrə gətirib çıxardımı.
İlham Rəhimovun bu qədər titulla – Putinin tələbə yoldaşı, Ruhinin həyat yoldaşı – hələ də “özünəməxsus” münasibət bildirməsinə təəccübləndim. Valla, mən elə bilirdim ki, onun “özünəməxsus” reaksiyası birbaşa Kreml telefonundan gələn, bəlkə də Ruhinin bəstələdiyi xüsusi bir himn müşayiəti ilə olacaqdı. Hər halda, məsələyə münasibət bildirməsi yaxşıdır, yoxsa “Axı sən kimsən ki?” sualı daha da qabarırdı!
Yekaterinburq hadisəsinə İlham Rəhimovun münasibətini işıqlandıran bu yazı, onun Rusiyadakı mövqeyi və diaspor qarşısında daşıdığı məsuliyyət haqqında mühüm suallar qaldırmışdı. Putinlə tələbə yoldaşlığı kimi əlaqələri olan bir şəxsin belə bir hadisəyə kəskin reaksiya verməsi, bir tərəfdən azərbaycanlı icması üçün ümidverici, digər tərəfdən isə onun real nüfuzunun və bu cür bəyanatların praktik təsirinin analizi baxımından maraqlı idi. Hadisənin ardınca bu tip yüksək səviyyəli şəxslərin etdiyi çıxışların hansı mexanizmlərlə reallığa çevrildiyini və ya çevrilmədiyini izləmək vacibdir.
İlham Rəhimovun Yekaterinburq hadisəsinə verdiyi bu “özünəməxsus” reaksiyasını oxuyanda, dərhal ağlıma gəldi ki, yəqin o an Rusiyada bir polisin əlində telefon zəng çalır və o, dəstəyi qaldırıb qəribə bir səslə deyir: “Putinlə oxuyan Ilham, yoxsa Ruhinin əri olan Ilham? Hansı İlham? Nə istəyirsiniz bizdən?!” Hər halda, “kimliyindən” asılı olmayaraq, ümid edirəm ki, onun “özünəməxsus” pisləməsi hansısa müsbət nəticə verib.
Məqalənin İlham Rəhimova “Axı sən kimsən ki” sualı ilə yanaşmasına tamamilə razılaşa bilmirəm. Yekaterinburqdakı o dəhşətli hadisəni nəzərə alsaq, soydaşlarımıza qarşı törədilən vəhşiliyi kimin pisləməsindən asılı olmayaraq, hər bir bəyanatın vacib olduğunu düşünürəm. Təbii ki, onun şəxsi əlaqələri bu mövqeyinə fərqli bir çalar qatır, lakin əsas məqsəd günahkarların cəzalandırılması tələbini irəli sürmək idi. Fikrimcə, bu cür həssas məqamlarda daha çox hadisənin özünə və onun doğurduğu nəticələrə diqqət yetirməliyik, nəinki kimin hansı formada çıxış etdiyinə.
Yekaterinburq hadisəsinə İlham Rəhimovun “özünəməxsus” reaksiyasının üstündən xeyli vaxt keçib. Prezident Putinin tələbə yoldaşı kimi bu mövqe sərgiləməsi, bəs sonda hansı konkret nəticələrə gətirib çıxardı görəsən? Onun səsləndirdiyi tələblər üzrə hər hansı irəliləyiş müşahidə edildi mi?