Hikmət Cavadov Rusiyanın azərbaycanlılara qarşı repressiyalarını tənqid etdi
Azərbaycanlılara Qarşı Təzyiqlər Rusiyanın Zəiflik Əlamətidir
Ukrayna Azərbaycanlıları Birləşmiş Diasporunun rəhbəri Hikmət Cavadov, azərbaycanlılara qarşı həyata keçirilən repressiyaların Rusiyanın zəifliyinin göstəricisi olduğunu bildirib. Kiyevdən verilən məlumata görə, Cavadov bu barədə Ukraynanın aparıcı nəşrlərindən birində dərc olunan məqaləsində qeyd edib.
Yekaterinburqda Baş Verən Kütləvi Həbslər
Hikmət Cavadov yazısında iyunun 27-də Yekaterinburqda yaşanan hadisələrin gözlənilən, hətta labüd bir inkişaf olduğunu vurğulayıb. Həmin gün şəhərdə azərbaycanlıların kütləvi həbsləri, döyülmələri və işgəncələrə məruz qalmaları faktları qeydə alınıb. Rusiyanın Federal Təhlükəsizlik Xidməti və İstintaq Komitəsinin guya “reyd” adı altında keçirdiyi əməliyyat nəticəsində 50-dən çox etnik azərbaycanlı polis bölməsinə aparılıb. Bu faktlar milli mənsubiyyət zəminində təqiblərin açıq bir göstəricisidir.
Ziyəddin və Hüseyn Səfərov qardaşları məhz bu özbaşınalığın qurbanı olaraq həyatlarını itiriblər. Qeyd edək ki, H. Səfərov Azərbaycan vətəndaşı idi. Rusiya təbliğat maşını onların “infarkt” nəticəsində vəfat etdiyi barədə əsassız iddialar səsləndirib. Lakin hadisə yerindən azərbaycanlıların elektroşok, dəyənək və lomla döyülməsini, onların ağır bədən xəsarətləri almasını əks etdirən video və foto sübutlar mövcuddur. Buna baxmayaraq, Rusiya rəsmiləri reallığı təhrif etməyə cəhd edir, bir-birinin ardınca mənasız fikirlər yayırlar. Diasporanın rəhbəri bu cür davranışın heç də təəccüblü olmadığını dilə gətirib.
Hadisələrin Davamlılığı və Dövlət Reaksiyası
Hikmət Cavadov əlavə edib ki, bu kontekstdə, AZAL aviaşirkətinə məxsus “Embraer 190” təyyarəsinin (J2-8243 reysi, Bakı-Qroznı marşrutu) Rusiyanın “Pantsir-S” hava hücumundan müdafiə sistemi tərəfindən vurulması hadisəsini xatırlamaq yerinə düşər. Həmin fəlakət nəticəsində təyyarənin göyərtəsində olan 67 nəfərdən 38-i, o cümlədən hər iki pilot və bir stüardessa həlak olmuşdu. Rusiya nəinki bu cinayətdəki açıq-aşkar günahını etiraf etmədi, əksinə, Kremlin təbliğatçıları “sərnişin təyyarəsinin quş sürüsü ilə toqquşması” və ya “göyərtədə partlayış” barədə yalan və cəfəng məlumatlar yaymağa başladılar. Həmçinin Rusiyanın müxtəlif siyasətçiləri, o cümlədən Dövlət Dumasının deputatları tərəfindən Azərbaycana qarşı açıq, kobud şovinist fikirlər səsləndirilmişdir.
Bu gün də oxşar vəziyyətin şahidi oluruq. Görünür ki, rusdilli dairələrə eyni məzmunlu təlimat verilib – aşkar həqiqəti inkar etmək və utanmadan yalan danışmaq. Bu səbəbdən Azərbaycan tərəfinin reaksiyası proqnozlaşdırıldığı kimi sərt olub: Rusiyanın Baş nazirinin müavini Aleksey Overçukun Bakıya səfəri təxirə salınıb. Bundan əlavə, Rusiyanın dövlət və özəl qurumları tərəfindən Azərbaycan üçün nəzərdə tutulan mədəniyyət tədbirləri də ləğv edilib. Bu, Rusiya-Azərbaycan münasibətlərində gərginliyin artdığını göstərir.
Davam edən Azərbaycanlılara qarşı repressiyalar və Rusiyanın bu hərəkətlərə dair yalançı bəyanatları ölkənin beynəlxalq arenadakı mövqeyinə və nüfuzuna ciddi ziyan vurur.
Rusiyada soydaşlarımıza qarşı baş verən bu haqsızlıqlar qəbuledilməzdir! Hikmət Cavadovun bu məsələni qaldırması və beynəlxalq ictimaiyyətin diqqətini çəkməsi çox önəmlidir. Dövlətimizin bu məsələdə səssiz qalmaması və soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq üçün daha aktiv addımlar atması vacibdir.
Rusiya tərəfindən azərbaycanlılara qarşı həyata keçirilən bu cür repressiyalar, həqiqətən də, ciddi narahatlıq doğurur. Hikmət Cavadovun bu məsələni gündəmə gətirməsi təqdirəlayiqdir, lakin problemin həlli üçün daha genişmiqyaslı və diplomatik səylər də tələb oluna bilər. Beynəlxalq təşkilatların və insan haqları üzrə müdafiəçilərinin də bu məsələyə diqqətini cəlb etmək, problemin həllində əhəmiyyətli rol oynaya bilər.
Rusiya ərazisində yaşayan azərbaycanlıların hüquqlarının qorunması hər zaman prioritet olmalıdır. Bu məsələdə Ukrayna Azərbaycanlıları Birləşmiş Diasporunun rəhbərinin səsi eşidilməsi müsbət haldır, amma problemin həlli üçün bütün diaspor təşkilatları birgə səylər göstərməlidir. Azərbaycan dövləti də bu məsələdə daha aktiv rol almalı və diplomatik kanallardan istifadə etməklə vətəndaşlarımızın hüquqlarını qorumalıdır.
Rusiyada azərbaycanlılara qarşı baş verən bu haqsızlıqlar qəbuledilməzdir. Hikmət Cavadovun bu məsələni qabartması və dünya ictimaiyyətinin diqqətini cəlb etməsi çox vacibdir. Xaricdə yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarının qorunması dövlətimizin prioritet məsələsidir və bu istiqamətdə daha da səylə çalışmalıyıq.
Hikmət Cavadovun fikirləri ilə qismən razıyam. Rusiyada baş verən bu hadisələr həqiqətən də narahatlıq doğurur. Lakin düşünürəm ki, bu, daha çox lokal xarakter daşıyır və Rusiyanın ümumi zəifliyindən deyil, ayrı-ayrı məmurların qanunsuz hərəkətlərindən qaynaqlanır. Bu cür halların qarşısını almaq üçün Azərbaycan dövləti Rusiya hökuməti ilə daha sıx əməkdaşlıq etməli, soydaşlarımızın hüquqlarının qorunması üçün hüquqi mexanizmlər yaratmalıdır.
Hikmət Cavadovun bu bəyanatı tamamilə doğrudur. Rusiyada azərbaycanlılara qarşı baş verən bu haqsızlıqlar qəbuledilməzdir və bunun qarşısı alınmalıdır. Xaricdə yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarının qorunması dövlətimizin prioritet məsələsidir və bu istiqamətdə daha ciddi addımlar atılmalıdır.
Hikmət Cavadovun fikirləri tamamilə başa düşüləndir, lakin düşünürəm ki, məsələyə bir qədər geniş prizmadan baxmaq lazımdır. Rusiyada baş verən hadisələri yalnız azərbaycanlılara qarşı repressiya kimi qiymətləndirmək, problemin kökünü tam anlamağa mane ola bilər. Ola bilsin ki, bu, Rusiyada artan sosial gərginliyin və ya miqrasiya siyasətindəki problemlərin bir təzahürüdür. Hər halda, baş verənləri sırf etnik zəmində qiymətləndirmək, vəziyyəti daha da gərginləşdirə bilər.
Bu cür haqsızlıqlara göz yummamaq lazımdır! Hikmət Cavadovun bu məsələni qabartması çox təqdirəlayiqdir. Rusiyada yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq hər birimizin borcudur. Dövlətimizin bu məsələdə daha aktiv mövqe tutacağına inanıram.
Hikmət Cavadovun mövqeyi təqdirəlayiq olsa da, Rusiya kimi böyük bir dövlətlə münasibətlərdə tərəzi tarazlığını qorumaq da vacibdir. Hər bir tənqid konstruktiv olmalı və soydaşlarımızın vəziyyətini daha da çətinləşdirməməlidir. Diplomatik yollarla bu məsələlərin həllinə nail olmaq daha faydalı ola bilər.
Bu xəbər ürək ağrıdır! Hikmət Cavadovun bu məsələyə toxunması və Rusiyanın azərbaycanlılara qarşı olan haqsız siyasətini tənqid etməsi çox vacibdir. Görəsən, beynəlxalq ictimaiyyət bu vəziyyətə nə vaxt gözünü açacaq? Bu cür haqsızlıqlara son qoyulmalıdır!
Hikmət Cavadovun fikirləri çox dəyərlidir, lakin Rusiyada yaşayan bütün azərbaycanlıların eyni cür təzyiqlərlə üzləşdiyini düşünmürəm. Bəzi hallarda ayrı-seçkilik halları olsa da, bu, ümumiləşdirilməməlidir. Hər bir ölkədə olduğu kimi, Rusiyada da müxtəlif vəziyyətlər yaşanır və hər kəsin təcrübəsi fərqlidir.
Sizin fikrinizlə qismən razıyam. Rusiyada yaşayan bütün azərbaycanlıların eyni təzyiqlərlə üzləşməməsi mümkündür, lakin bu, problemin olmadığını göstərmir. Ayrı-seçkilik halları baş verirsə və bu, narahatlıq doğurursa, deməli, məsələnin diqqətə çatdırılması vacibdir. Hər bir fərdin təcrübəsi fərqli olsa da, ümumi tendensiyalar nəzərə alınmalıdır.
Mən də hesab edirəm ki, hər bir halı ümumiləşdirmək düzgün deyil. Rusiyada yaşayan azərbaycanlıların fərqli təcrübələri var və onların hər biri dəyərlidir. Lakin ayrı-seçkilik və təzyiq halları varsa, bu, cəmiyyətin diqqətini çəkməli və həll yolları axtarılmalıdır. Problemin həllində konstruktiv dialoq və qarşılıqlı hörmət əsas rol oynamalıdır.
Rusiyanın bu hərəkətləri qəbuledilməzdir! Azərbaycanlılara qarşı bu cür repressiyalar, xüsusilə də Ziyəddin və Hüseyn Səfərov qardaşlarının qətlə yetirilməsi insanlığa sığmayan vəhşilikdir. Bu, Rusiyanın zəifliyinin və çarəsizliyinin əlamətidir. Beynəlxalq ictimaiyyət bu hadisələrə göz yummamalı, Rusiya bu əməllərinə görə cavab verməlidir. Ukrayna Azərbaycanlıları Birləşmiş Diasporunun rəhbəri Hikmət Cavadovun bu məsələni qabartması çox təqdirəlayiqdir. Biz birlikdə bu haqsızlığa qarşı səsimizi ucaltmalıyıq!
Hikmət Cavadovun bu bəyanatı Rusiyadakı azərbaycanlıların vəziyyətinə diqqət çəkmək üçün vacibdir. Bu hadisələr Rusiya cəmiyyətindəki tolerantlıq səviyyəsi və insan haqlarına hörmət məsələlərini gündəmə gətirir. Həmçinin, bu cür halların araşdırılması və günahkarların məsuliyyətə cəlb olunması beynəlxalq təşkilatlar tərəfindən dəstəklənməlidir.
Hikmət Cavadovun bu cür məsələləri qabartması çox vacibdir. Rusiyada baş verən bu haqsızlıqlara göz yummaq olmaz. Xaricdə yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq hər birimizin borcudur və bu istiqamətdə atılan hər bir addımı dəstəkləməliyik.
Hikmət Cavadovun bu məsələləri gündəmə gətirməsi çox önəmlidir. Rusiyada azərbaycanlılara qarşı baş verən haqsızlıqlara laqeyd qalmaq yolverilməzdir. Xaricdə yaşayan soydaşlarımızın hüquqlarını qorumaq üçün səsimizi ucaltmalı və bu istiqamətdə atılan addımları dəstəkləməliyik.
Salam! Şərhinizlə tamamilə razıyam. Hikmət Cavadovun 2025-ci ilin iyulunda bu məsələləri qabartması, sadəcə narahatlığı ifadə etməkdən daha çox əhəmiyyətə malik idi. Bu cür açıq tənqidlər, bir tərəfdən beynəlxalq ictimaiyyətin diqqətini Rusiya Federasiyasındakı azərbaycanlılara qarşı repressiyalara yönəltməklə potensial diplomatik təzyiq üçün zəmin yaradır. Digər tərəfdən, diaspor cəmiyyəti daxilində birlik və öz hüquqları uğrunda mübarizə aparmaq üçün stimul rolunu oynayır. Təbii ki, bu çətin mübarizədə davamlı və koordinasiyalı addımlar kritik əhəmiyyət kəsb edir.
Rusiyanın bu hərəkətləri tamamilə qəbuledilməzdir! Azərbaycanlılara qarşı bu cür repressiyalar, xüsusilə də Yekaterinburqdakı vəhşiliklər, insan haqlarına açıq bir hörmətsizlikdir. Hikmət Cavadovun bu məsələyə diqqət çəkməsi və Rusiyanın zəifliyini vurğulaması tamamilə doğrudur. Ziyəddin və Hüseyn Səfərov qardaşlarının qətlə yetirilməsi isə Rusiyanın azərbaycanlılara qarşı yürütdüyü qanlı siyasətin bariz nümunəsidir. Rusiya bu əməllərinə görə cavab verməlidir!
Hikmət Cavadovun o zaman Rusiyanın zəifliyi ilə bağlı səsləndirdiyi bu bəyanatdan və Yekaterinburqdakı hadisələrdən sonra, realda Rusiyanın azərbaycanlılara qarşı siyasətində hansı dəyişikliklərin müşahidə olunduğunu düşünürsünüz? Onun bu cəsarətli çıxışı beynəlxalq diqqəti nə dərəcədə çəkə bildi?
Hikmət Cavadovun azərbaycanlılara qarşı repressiyaları Rusiyanın zəifliyi əlaməti kimi qiymətləndirməsi bu məqalə dərc olunanda xeyli diqqət çəkmişdi. İndi, Yekaterinburq hadisələrindən və onun bu bəyanatından bir neçə ay keçdikdən sonra, Cavadovun təhlilinin necə dəyərləndiyini maraqlanmaq olar. O vaxtdan bəri baş verən hadisələr onun Rusiya hərəkətlərinin zəiflik göstəricisi olduğu fikrini daha da təsdiqlədimi, yoxsa başqa cür inkişaflar müşahidə olundu?
Hikmət Cavadovun azərbaycanlılara qarşı repressiyaların Rusiyanın zəifliyinin göstəricisi olduğu iddiaları, həqiqətən də, maraqlı bir analitik prizma təklif edir. 2025-ci ilin iyununda Yekaterinburqda baş verən kütləvi həbslər kimi hadisələr, bir dövlətin azlıqlara qarşı bu cür təzyiq metodlarına əl atmasının arxasında duran səbəbləri dərindən analiz etməyə vadar edir. Adətən, belə addımlar daxili gərginlikləri və ya xarici təzyiqləri əks etdirərək, güclü mövqedən çox, həssas bir durumdan qaynaqlana bilər. Bu yanaşma, hadisələri sadəcə insan haqları pozuntusu kimi deyil, həm də Rusiyanın özünün daxili və xarici siyasətindəki daha geniş dinamikaların bir əlaməti kimi qiymətləndirməyə imkan verir. Cavadovun bu hadisələri “gözlənilən, hətta labüd” adlandırması da, vəziyyətin artıq bir müddətdir gərgin olduğunu göstərirdi.
Hikmət Cavadovun 2025-ci ilin iyulunda Rusiya əleyhinə səsləndirdiyi bu sərt tənqidlər o zaman diqqət çəkmişdi. Onun azərbaycanlılara qarşı təzyiqləri Rusiyanın zəiflik əlaməti kimi dəyərləndirməsi, xüsusən də Yekaterinburqdakı kütləvi həbsləri “labüd” adlandırması maraqlı idi. Bu açıqlamalardan təxminən yeddi ay keçməsinə baxmayaraq, Cavadovun bu iddialarına Rusiya tərəfindən hər hansı bir rəsmi reaksiya gəlibmi? Yaxud onun vurğuladığı “zəiflik” əlamətləri sonrakı dövrdə özünü necə göstərib, Azərbaycan icmasının vəziyyətinə hər hansı təsiri olubmu?
Hikmət Cavadovun Rusiyanın azərbaycanlılara qarşı repressiyalarına dair səsləndirdiyi fikirlər və bu təzyiqləri Rusiyanın zəiflik əlaməti kimi qiymətləndirməsi diqqət çəkən məqam idi. Onun Ukraynanın aparıcı nəşrlərindən birində bu mövzuda yazısı ilə çıxış etməsi, hadisələrə beynəlxalq diqqətin cəlb olunması baxımından vacib addım hesab olundu. Yekaterinburqda baş verən hadisələr fonunda bu cür tənqidi mövqelərin ifadə edilməsi, şübhəsiz ki, geniş rezonans doğurdu.
Hikmət Cavadov’un ötən iyulda dərc olunan bu məqalədə Rusiya tərəfindən azərbaycanlılara qarşı repressiyaları zəiflik əlaməti kimi şərh etməsi olduqca diqqətəlayiq analitik baxış bucağı təqdim edirdi. Onun arqumenti, adətən güc nümayişi kimi qəbul edilən bu cür addımlara fərqli bir prizmadan yanaşaraq, əsaslandığı sistemin daxili problemlərinə işarə edirdi.
2025-ci il 27 iyun tarixində Yekaterinburqda baş verən kütləvi həbslər, onun qeyd etdiyi kimi, həqiqətən də bu sistemli təzyiqlərin bariz nümunələrindən biri idi. 2026-cı ilin fevral ayına çatdığımız bu gün isə Cavadovun bu təhlilinin zaman keçdikcə necə özünü doğrultduğunu, yaxud Rusiya siyasətində hansı daha geniş təzahürlərə yol açdığını dəyərləndirmək maraqlıdır. Onun bu yanaşması diaspor icmalarının üzləşdiyi gərginlikləri və regional gərginliklərin daxili siyasətə yansımalarını anlamaq üçün dəyərli bir çərçivə təklif edir.
Hikmət Cavadovun bu cəsarətli açıqlaması o vaxtlar həqiqətən də çox mühüm idi. Rusiyadakı azərbaycanlılara qarşı tətbiq edilən təzyiqləri birbaşa və açıq şəkildə pisləməsi, həmçinin bu addımların Rusiyanın zəifliyinin göstəricisi olduğunu vurğulaması diqqətəlayıqdır. Yekaterinburqdakı hadisələrin fonunda belə bir çıxış etmək böyük əhəmiyyət kəsb edirdi və diasporanın mövqeyini gücləndirdi.
Cavadovun keçən yayki çıxışlarına və Rusiyanın hərəkətlərini “zəiflik əlaməti” kimi şərh etməsinə təkrar nəzər salmaq maraqlıdır. Bəs bu cür sərt bəyanatların 2025-ci ilin iyul ayından bu yana hansı konkret nəticələrə gətirib çıxardığını soruşmaq yerinə düşərdi. Təəssüflər olsun ki, adətən bu cür açıqlamalar real siyasi dəyişikliklərə çevrilməkdə çətinlik çəkir və daha çox mövcud gərginliyi vurğulamaqdan o tərəfə keçmir. Məsələyə sırf “zəiflik” prizmasından baxmaq, bəlkə də, daha dərin geopolitik səbəbləri və regional dinamikaları gözdən qaçırmağa gətirib çıxarır.
Hikmət Cavadovun azərbaycanlılara qarşı repressiyaları Rusiyanın zəifliyi kimi qiymətləndirməsi həqiqətən də təsirli bir iddia idi. Məqalənin 2025-ci ilin iyulunda dərc olunduğunu nəzərə alsaq, o vaxtdan bəri bu açıqlamaların Rusiya tərəfindən hər hansı bir nəzərəçarpacaq reaksiyaya səbəb olubmu, yoxsa azərbaycanlı icmasının vəziyyətində hansısa dəyişikliklər müşahidə olunubmu, maraqlıdır. Onun səsləndirdiyi tənqidin beynəlxalq səviyyədə diqqəti cəlb etməsinə necə təsir etdiyini də düşünmək olar.